Artykuły > W góry przez cały rok

EKSPOZYCJA SZLAKU – GDY WYSOKOŚĆ I PRZESTRZEŃ PARALIŻUJĄ

Zaczyna się od dziwnego uczucia niepewności, adrenalina uderza do głowy, uginają się kolana, „coś” zaczyna ciągnąć w dół, czujesz, że nie zrobisz ani kroku w żadnym kierunku. Nagły obezwładniający lęk często nawiedza osoby podróżujące po górach. Wysokość i duża ekspozycja budzą respekt, na które reaguje nasze ciało. Jak pokonać lęk oraz jak się zachować, gdy jesteś świadkiem ataku u kogoś innego?

EKSPOZYCJA SZLAKU – GDY WYSOKOŚĆ I PRZESTRZEŃ PARALIŻUJĄ

Zjawisko to dotyczy nie tylko gór wysokich. W kontekście gór często mówi się o lęku wysokości, zapominając, że może mieć on związek nie tylko z wysokością, na której się znajdujemy, ale też z obawą przed upadkiem. Przytrafić się więc może nawet na niskich wzniesieniach, jednak w eksponowanym punkcie, w którym uzmysławiasz sobie, że jeden nieskoordynowany ruch może Cię kosztować życie. Skoro strachu nie możemy uniknąć, nauczmy się sobie z nim radzić.

Co jest złe w lęku?

Zacznijmy od tego, że lęk to naturalna, wrodzona odpowiedź organizmu reagującego na sytuację zagrożenia. Dzięki niemu zaczynasz poruszać się z należytą ostrożnością. Kiedy przestajesz się całkowicie bać – wówczas dopiero masz powody do obaw.

Tak długo, jak jesteś w stanie nad sobą zapanować i nie pozwolić, by lęk przejął nad Tobą kontrolę, jest dobrze. Jednak nie bagatelizuj swoich reakcji, wystawiając się na zbyt ciężką próbę. Zbyt duży lęk może odebrać zdroworozsądkowy osąd sytuacji. Osoba obezwładniona lękiem stanowi zagrożenie nie tylko dla siebie, ale też dla innych – nie mogąc się ruszyć z miejsca, tworzy zator komunikacyjny. W takich sytuacjach bardziej niecierpliwi wędrowcy mogą próbować ją ominąć, narażając siebie i ją na ryzyko.

Jak sobie z tym radzić?

Kolejność wycieczek dobierz tak, by stopniowo oswajać się z wysokością. Praktyka czyni mistrza także w tym przypadku. Jeśli czujesz, że dany cel może Cię pokonać, spróbuj za pierwszym podejściem zdobyć szczyt od mniej wymagającej strony.

Nie patrz na innych, idź we własnym tempie. Znajdź oparcie w wiedzy – wiedząc jak stabilnie się poruszać, poczujesz się pewniej. W ramach przypomnienia: kluczowa jest tu zasada trzech punktów podparcia. Gdy idziesz po bardziej wymagającym terenie, przytrzymuj się jedną ręką skały lub sztucznych ułatwień, gdy zaś stoisz na jednej nodze, a drugą szukasz stopnia, wówczas znajdź oparcie dla obydwu rąk.

Zaopatrz się w lonżę i kask. Po pierwsze – to wymóg przy poruszaniu się po odcinkach z łańcuchami, po drugie – świadomość, że w razie upadku opadniesz tylko na długość lonży, doda Ci pewności.

Jeśli przytrafi Ci się nieustępujący atak lęku, poproś o pomoc i zawróć. Żaden widok czy też cel, który planowałeś zdobyć, nie jest ważniejszy od Twojego życia.

Jak pomóc?

Doświadczone osoby mogą swoim zachowaniem pomóc innym. Na bardziej wymagających odcinkach poczekaj, by dać innym możliwość pewnego przejścia – bez wymijających je osób. Okazywanie niecierpliwości wywiera na innych presję, co może prowadzić do niebezpiecznej sytuacji. Daj osobie, która poczuła strach, czas na uspokojenie emocji. Jeśli nie ma przy niej wsparcia – zaproponuj pomoc. Spokojnie wytłumacz, jak można sobie poradzić z lękiem, odwołuj się do podobnych sytuacji z codziennego życia, które dana osoba pokonuje z łatwością, dzięki temu wzmocnisz w niej pewność siebie.

Góry dają nam okazję do pokonania siebie, udowodnienia sobie, że możemy więcej. Zachowując przy tym zdrowy rozsądek i mądrość, która każe nam się wycofać w sytuacjach bardzo krytycznych, możemy być pewni, że przeżyjemy w nich niejedną piękną przygodę.

Poprzedni artykuł Następny artykuł