Artykuły > W góry jesienią

MGŁA I WILGOĆ NA SZLAKU

Jesień na szlaku to nieziemskie widoki, ale też często warunki utrudniające wędrówkę. Dowiedz się, jak bezpiecznie przemieszczać się po śliskim, błotnistym podłożu i jak się zachować, gdy na trasie zaskoczy Cię mgła.

MGŁA I WILGOĆ NA SZLAKU

Wybieramy buty

Błoto i śliskie kamienie mogą stać się jesiennym wyzwaniem, szczególnie w górach. Nawierzchnia potrafi być złośliwa, bo nigdy nie wiesz, co może znajdować się pod warstwą opadłych liści. Dobre buty to podstawa. Ale jakie? W wyższych górach sprawdzą się buty z cholewką zachodzącą za kostkę, w niższych, przy dobrej pogodzie, możesz założyć półbuty – gdy wędrujesz po mniej wymagającym terenie, ryzyko otarć odsłoniętej kostki o skałę nie jest takie duże. Niezwykle istotny jest dobry, niezbyt twardy bieżnik buta i dobrze amortyzowana podeszwa, dzięki którym but zachowa dobrą przyczepność na różnych podłożach (błoto, mokre kamienie, piasek). By buty nie przemakały, wybierz te z naturalnej skóry (impregnuj je regularnie) lub te z membraną, która dobrze sprawdza się w temperaturze poniżej 15°C.

Jak chodzić

Schodząc po śliskim, błotnistym, a czasem nawet oblodzonym szlaku, dobrze jest znaleźć dodatkowy punkt podparcia – weź ze sobą kijki trekkingowe, chwytaj się drzew, w miejscach wyjątkowo śliskich przerzuć się na napęd 4x4, czyli idź na czterech kończynach. Dzięki kijkom 20% Twojej wagi jest przenoszone na ręce – nogi więc nieco mniej się męczą. Przypominamy, że używając kijków, powinieneś zmieniać ich długość zależnie od potrzeb: skrócić je przy podejściach pod górę i wydłużyć przy schodzeniu w dół – tak by zgięta w łokciu ręka tworzyła kąt prosty. By chód był stabilny, dobrze jest też właściwie stawiać nogi – używać mięśni nie tylko przy podnoszeniu nóg, ale też ostrożnie opuszczając stopy. Przy schodzeniu poruszaj się na lekko ugiętych kolanach – obciąży to mięśnie, ale nieco odciąży stawy, które przy nogach wyprostowanych biorą na siebie cały ciężar amortyzacji uderzenia stopy o ziemię.

Gdy opadnie mgła

Pogorszenie widoczności przez opadającą mgłę jest kolejnym zjawiskiem, które może wydłużyć i utrudnić wędrówkę. Samochody wyposażone są na taką okoliczność w światła przeciwmgielne, kiedy poruszasz się pieszo, musisz jednak liczyć na własne zmysły (choć te też czasami potrafią być zawodne). Otoczony przez gęstą mgłę, często jak najszybciej chcesz wrócić, nie ulegaj jednak chęci pójścia na skróty drogą, która nie jest oznaczona lub której nie znasz. W takiej sytuacji bardzo łatwo zgubić orientację i nagle, bez ostrzeżenia, znaleźć się w niebezpieczeństwie. Koniecznie wtedy poruszaj się zwartą grupą (na początku idzie osoba najlepiej znająca trasę – z mapą i kompasem – kolejny najmocniejszy członek grupy powinien iść jako ostatni). We mgle nie ufaj zbytnio słyszanym dźwiękom. Mgła rozprasza fale akustyczne, tłumi nawoływania, potrafi też oszukać ludzkie ucho, sugerując, że dźwięk dobiega z zupełnie innego kierunku niż w rzeczywistości. Na otwartym, zamglonym terenie może się zaś wydawać, że osoba mówiąca jest niedaleko, choć tak naprawdę dzieli od niej duża odległość. W gęstej mgle najlepiej wycofać się do punktu wyjścia wzdłuż przebytej trasy – całą uwagę skupiając na drodze i na tym, by nie tracić z oczu towarzyszy podróży.
Złota polska jesień w górach to niezapomniane przeżycie, ciesz się nią, pamiętając jednocześnie o bezpieczeństwie.

fot. Anna Onuszczuk

Poprzedni artykuł